Historia szkoły

Opublikowano: poniedziałek, 08, luty 2016
HISTORIA SZKOŁY
 


Historyczny sztandar szkoły.

 Wszystko zaczęło się w roku 1914, kiedy to w Elsnerowie powstała szkoła podstawowa, której kierownikiem i jedynym nauczycielem była p.Ługowska.
PRZED II WOJNĄ ŚWIATOWĄ

Szkoła w Elsnerowie

W 1917 r. szkołę przeniesiono na Zacisze. Trudności finansowe i lokalowe spowodowały jej bardzo powolny rozwój. Zmiana następuje dopiero w 1930 r., wtedy kierownikiem zostaje Zygmunt Skrzeczanowski, powiększa się grono pedagogiczne - pracuje w niej już 7 nauczycieli. W 1934 r. szkoła została podzielona na dwie: jedna w Targówku Osiedlu, druga w Zaciszu (z jedną salą w Elsnerowie). W Zaciszu nauka odbywała się w trzech budynkach prywatnych i ten stan rzeczy trwał do 1939 r. Mimo tego podziału i zajęć w różnych budynkach szkoła posiadała dużą bibliotekę, liczne pomoce naukowe oraz nowoczesne umeblowanie.

1939r.

W 1939r ukończono dostosowywanie budynku dla potrzeb szkoły, wydzierżawionego przez gminę od inżynierów Wyganowskiego i Webra. Pierwsze pociski niemieckie we wrześniu 1939r. zniszczyły jednak wykończony budynek. Spalony został również dom przy ul Grunwaldzkiej, gdzie mieściło się pięć sal lekcyjnych. Szkoła musiała się gnieździć w jednym budynku prywatnym przy ul Blokowej. Do 1944 r. pracowała normalnie, omijając zarządzenia okupanta godzące w polskość.


TRUDNY OKRES POWOJENNY

Gdy w 1944r. Niemcy wycofali się za Wisłę, ludność Zacisza z pomocą żołnierzy przeniosła z uszkodzonego i zdemolowanego budynku, ocalały sprzęt do domu przy ul Szkolnej 14 i zajęła połowę budynku przy ul Szkolnej 11 na kancelarię. Wojsko Polskie ofiarowało szkło na szyby do okien. Pod koniec października 1944 r. szkoła rozpoczęła działalność pod kierownictwem Ludwika Strużyka. Borykała się z ogromnymi trudnościami: brak opału, pomocy naukowych, sprzętu i materiałów piśmiennych. Nauka odbywała się w czterech klasach. W maju 1945r. kierownictwo szkoły zostało powierzone Władysławowi Pryciakowi. Zorganizowano szereg imprez na wolnym powietrzu, a uzyskane pieniądze pozwoliły na przeprowadzenie niezbędnego remontu (odnowiono klasy i kancelarię, naprawiono uszkodzony dach). W roku szkolnym 1945/46 nauka odbywała się w pięciu salach (cztery w budynku przy ul. Szkolnej 14 i piąta - mała sala o powierzchni 18 m2 w budynku przy kancelarii szkolnej). Zatrudnionych było już ośmiu nauczycieli. Straż Pożarna oddała na potrzeby szkolne swoją świetlicę przy ul. Narutowicza 16. Powstały w niej dwie izby szkolne i dzięki temu szkoła dysponowała już siedmioma, ale w trzech budynkach prywatnych. Pobory nauczycielskie były bardzo niskie, wprowadzono więc dobrowolne opłaty rodziców, które przeznaczono na dopłaty do pensji nauczycielskich. Zrezygnowano z tego w 1949 r. W 1948 roku PPS oddała szkole świetlicę na salę lekcyjną. Było już 8 sal, lecz aż w czterech budynkach. Każdy rok szkolny obfitował w imprezy organizowane przez dzieci pod opieką wychowawców i nauczycieli. Były to wyjazdy na wycieczki turystyczno krajoznawcze, obozy, biwaki, do kin i teatrów, a także udział w zawodach sportowych. Każdy występ oceniany był bardzo wysoko. Dzieci z Zacisza w liczbie 160 wyjechały na kolonie letnie zorganizowane dla nich w Łochowie i Sękocinie. Wychowawcami byli nauczyciele. W 1950 r. 18 października został oficjalnie wprowadzony w życie szkoły "Regulamin Uczniowski". Uczęszczało już 350 uczniów z czego 70% należało do harcerstwa, które bardzo aktywnie uczestniczyło w życiu szkoły.

SZKOŁA W BARAKU
Ze względu na fatalne warunki lokalowe w kwietniu 1952 r. zapadła decyzja o przeniesieniu baraku z Ogrodu Saskiego na Zacisze. Na plac przy ul. Blokowej zwożone były elementy baraku. Równocześnie trwał remont budynków w których mieściły się klasy. W tym czasie było już 371 uczniów, a zatrudnionych 11 nauczycieli. Wiele pracy kosztowało zniwelowanie i uzbrojenie terenu, na którym stanął barak. Przywieziono ponad 10 m3 ziemi, przy czym większość prac została wykonana społecznie. Rok 1953/54 to nauka w jednym, nowym budynku. Prace wykończeniowe i lekcje toczyły się równocześnie, chociaż uroczyste otwarcie odbyło się już 13 września. Uroczystość uświetnili zaproszeni goście i występy artystów scen warszawskich. W 1954 r. kierownikiem szkoły został Stanisław Wasążnik, a w 1962 r. Jan Stabiński. W ciągu paru lat przybyło tak wielu uczniów, że niedawno postawiony barak zaczął "pękać w szwach". Były to jednak też lata ogromnej aktywności placówki. Orkiestra szkolna, chór, kółko teatralne, harcerze prześcigali się w organizowaniu imprez, wycieczek, spotkań z ciekawymi ludźmi, działań na rzecz środowiska. Środowisko zaś nie pozostawało obojętne na potrzeby szkoły. Kiedy rozeszły się pogłoski o możliwości ściągnięcia następnego baraku, aby poprawić sytuację lokalową, natychmiast zawiązał się Społeczny Komitet Budowy Szkoły i rozpoczął aktywną działalność. Był to rok 1958. Postawiony warunek, aby zebrać 30 % funduszu na rozpoczęcie budowy został spełniony w ciągu kilku miesięcy. Panowie Józef Szewczyk, Stanisław Witek, Władysław Pryszkiewicz i Roman Tyburczy odwiedzali zakłady pracy, instytucje, siedziby organizacji społecznych i politycznych, prosząc o pomoc. Młodzież pod opieką nauczycieli organizowała zabawy, loterie, zabawy taneczne dla dorosłych, przedstawienia i dochód z nich przeznaczano na budowę szkoły. Przedsięwzięcie było bardzo trudne ze względu na występującą wodę podskórną i bagnisty teren. Mieszkańcy Zacisza aktywnie włączyli się w realizację tego zadania. Rozbierano barak, uzbrojono teren i budowano nową szkołę. W związku z pracami klasy młodsze II - IV uczęszczały do szkoły nr 52 na Targówku Osiedlu, klasy pierwsze uczyły się w baraku klubu sportowego "Junak", a dzieci starsze kl. V - VII wędrowały aż na ulicę Remiszewską.
 
1961r.

24.06.1961 wmurowano kamień węgielny pod budowę szkoły "Tysiąclecia"

Szkoła w budowie

 OTWARCIE NOWEJ SZKOŁY

2 września 1962 r. Nastąpiło uroczyste otwarcie Szkoły Podstawowej nr 84, jako Pomnika Tysiąclecia Państwa Polskiego. Obecni byli przedstawiciele władz oświatowych, organizacji politycznych i społecznych oraz mieszkańcy Zacisza.

Nowa szkoła tuz przed otwarciem

WŁĄCZENIE ZACISZA W GRANICE WARSZAWY

Od 1952r. Zacisze zostało włączone w granice Warszawy. Parcelowano działki sprzedając je napływającej ze wsi ludności. Powiększyła się błyskawicznie liczba mieszkańców, a tym samym liczba uczniów. Stąd nowa szkoła to spełnienie marzeń. To pewność że dzieci będą miały właściwe warunki do nauki. Zakłady pracy nie skąpiły prezentów. Zakłady Telewizyjne ofiarowały telewizor "Belweder", Załoga Fabryki Aparatów Rentgenowskich aparat do prześwietlania klatki piersiowej i drugi do zębów. Pracownicy Fabryki Narzędzi Lekarskich wyposażyli w komplet narzędzi gabinet lekarski i dentystyczny. Zakłady Spirytusowe dały pianino. Tablicę granitowa otrzymał budynek od Spółdzielni Kamieniarzy z Bródna. Od chwili otwarcia szkoły działały w niej: spółdzielnia uczniowska, biblioteka, S K O, orkiestra, rytmika, oraz wiele kółek zainteresowań. Odbywały się raz w miesiącu koncerty muzyczne dla uczniów. W każdy otwarty wtorek organizowane były wystawy prac uczniowskich, aby rodzice mogli obejrzeć twórczość swoich dzieci. Nadal aktywnie działało harcerstwo, a w nim Młodzieżowa Służba Ruchu pomagająca małym dzieciom w bezpiecznym przechodzeniu przez jezdnię. Dla dzieci, które nigdzie nie wyjeżdżały w czasie wakacji, organizowane były wczasy w mieście. 1966 r. to ostatni rok obchodów Tysiąclecia Państwa Polskiego. Przez cały okres obchodów szkoła, Komitet Rodzicielski i środowisko czynnie brało w nich udział.

 REFORMA OŚWIATY

Rozpoczynała się także realizacja reformy oświaty. Szkoły podstawowe będą miały 8 klasowy cykl nauki. Wymagało to szeregu zmian. Należało wygospodarować jeszcze ze dwie sale lekcyjne. Dokonano zabudowy części korytarza z przeznaczeniem na jedną klasę, druga zaś znalazła pomieszczenie w świetlicy, którą przeniesiono do dwóch mniejszych sal.

NADANIE IMIENIA SZKOLE

10 grudnia 1966 r. to następne bardzo ważne wydarzenie w życiu szkoły - nadanie imienia.

 

Nadanie imienia szkole

 


Patronem został Walerian Łukasiński
 

Męczennik za sprawę narodową. Brak dokładnych wiadomości, pamiątek, uniemożliwił stworzenie sali, a nawet kącika pamięci. Jednak co rocznie 10 grudnia odbywały się apele i konkursy wiedzy o patronie, dzięki którym można było wzbogacić wiedzę o patronie, przybliżyć jego postać i epokę, w której żył i walczył. Na lekcjach wychowawczych, w rozmowach z uczniami nauczyciele eksponowali najbardziej wartościowe cechy jego charakteru: dobroć, wrażliwość, męstwo, odwagę, poświęcenie, aby pamięć o tym wielkim Polaku była zawsze żywa. Nadanie imienia połączono z wręczeniem szkole sztandaru i odsłonięciem tablicy. W uroczystości udział wzięli przedstawiciele władz oświatowych i terenowych oraz dzieci, ich rodzice i mieszkańcy Zacisza. Po tych podniosłych uroczystościach nastąpiła szara rzeczywistość. Trudności finansowe oświaty zmusiły szkołę do łączenia klas, by zmniejszyć ilość oddziałów. Spowodowało to nowe problemy. Liczba uczniów w klasach wzrosła do 40 - 42. Trzeba było wysiłku i poświęcenia ze strony nauczycieli, aby praca w takich warunkach dała efekty.
 OSIĄGNIĘCIA
Uczniowie rok rocznie brali udział w konkursach przedmiotowych zajmując w stołecznych etapach czołowe miejsca. Wyniki egzaminów do szkół średnich dawały naszej szkole miejsca w czołówce dzielnicy. Obok sukcesów w nauce nie mniejsze osiągnięcia zanotowaliśmy w sporcie. Byliśmy i jesteśmy wszędzie gdzie nas potrzebują i na nas liczą. W latach 1968 - 1971 młodzież szkolna wraz z nauczycielami porządkowała teren wokół zabudowań Dzielnicowego Domu Kultury i boisko Ośrodka Sportowo-Wypoczynkowego. Obydwa obiekty służą dziś dzieciom, młodzieży i starszym mieszkańcom Zacisza. W 1972 r. odszedł na zasłużoną emeryturę p. Jan Stabiński, a nowym dyrektorem został mianowany p. Bartłomiej Walter. W szkole inicjatywy służące dobru, były i są przez naszą placówkę popierane. Czynnie staraliśmy się zawsze pomóc w ich realizacji. Zorganizowano zbiórkę pieniędzy dla powodzian, Polskiego Związku Niewidomych, PCK, schronisk dla zwierząt. Dostarczono wiele kg nasion i owoców dla zwierząt w Z O O. W 1993 r. przekazana została Fundacji Egui Libre kwota 800.000, zł. Na pomoc dla ludności byłej Jugosławii, za co p. Jadwiga Ochojska przekazała nam serdeczne podziękowanie.

ODDANIE KŁADKI PRZEZ JEZDNIĘ
W trosce o bezpieczeństwo dzieci Dyrekcja Szkoły, Rada Pedagogiczna i Komitet Rodzicielski przez wiele lat walczyli o zapewnienie właściwego przejścia przez ul Radzymińską (wcześniej Generalską). Przejście bowiem w godzinach szczytu graniczyło z ryzykiem. Zginęło kilkoro dzieci, a wiele było rannych w wyniku potrącenia przez samochody. Ostatecznie, po zlikwidowaniu kolejki wąskotorowej, otwarciu drugiego pasma jezdni, Zacisze otrzymało w 1992 r. kładkę. Było to osiągnięcie na wagę życia wielu dzieci i dorosłych.
1991 – 1992
W 1991 r. (po 19 latach) dyr. Bartłomiej Walter zrezygnował ze swojej funkcji, którą objęła pani Izabela Krystosiak i pełniła ją przez półtora roku.
1992 – 1997
W roku 1992 dyrektorem został pan Andrzej Szmigiel (28 maja 1992 r. po raz pierwszy przeprowadzono egzamin na dyrektora). W tym okresie szkoła przeżywała ogromne trudności finansowe. To zdopingowało wszystkich do działania. Grono Nauczycielskie organizowało kiermasze książek, roślin i odzieży. Zarobione pieniądze przeznaczono na zakup lektur i bieżące potrzeby placówki. Z dużą pomocą przyszedł p. Pułka - przewodniczący Rady Rodziców (dawny Komitet Rodzicielski), dzięki jego życzliwości i poświęceniu oraz staraniom dyrektora A. Szmigla, szkoła otrzymała od różnych instytucji sprzęt komputerowy i biurowy. Sytuacja finansowa zmusiła dyrekcję do prowadzenia działalności gospodarczej i przeprowadzenia w własnym zakresie remontu części szkoły. Sala gimnastyczna została udostępniona odpłatnie klubom sportowym, a w szatni znalazło się miejsce dla kiosku oferującego uczniom przybory szkolne, napoje i słodycze. Dzięki działaniu Rady Rodziców, dyrektora A. Szmigla i ofiarności sponsorów szkoła wzbogaciła się o dwa telewizory z magnetowidem, dobrze wyposażoną pracownię biologiczną, plastyczną. W wyremontowanym pomieszczeniu powstała też  pracownia komputerowa, odnowiona została również część szkoły. Uporządkowano archiwum szkolne, usunięto drzewa zagrażające bezpieczeństwu uczniów. Poprawił się znacząco stan techniczny i bezpieczeństwo.
1997 – 2007
W 1997r. z funkcji dyrektora zrezygnował p. A Szmigiel, a podjęła nowe obowiązki p.Urszula Lenkiewicz, które pełniła przez kolejnych 10 lat.

Szkoła obecnie

Pani U.Lenkiewicz zastała placówkę funkcjonującą właściwie,a zespół nauczycieli pracujący solidnie i solidarnie. Postanowiła ulepszyć, usprawnić i unowocześnić to, co pozostawili po sobie jej poprzednicy. Chciała, aby uczniowie zdobywali wiedzę i umiejętności na najwyższym poziomie, a nauczyciele mogli efektywnie nauczać. Naszym hasłem stało się „SZKOŁA BEZPIECZNA I PRZYJAZNA UCZNIOWI”.
Budynek szkolny został zmodernizowany:
- doposażono pracownię komputerową z EFS,
- przystosowano salę do zajęć świetlicowych (poprzednio: sala zajęć technicznych),
- wymieniono okna,
- zmodernizowano ogrzewanie (z węglowego na gazowe),
- przeprowadzono remont łazienek,
- zmodernizowano szkolną szatnię,
- założono przyszkolny ogródek.
W szkole powstało wiele inicjatyw edukacyjnych, m. in. zapoczątkowano dzielnicową olimpiadę języka angielskiego i dzielnicowy konkurs wiedzy zintegrowanej dla uczniów klas III „Już t o wiem”.
Szkoła zdobyła wówczas:
- tytuł „Szkoły z klasą”, a wielu nauczycieli tytuł „Nauczyciel z klasą”  w ogólnopolskiej akcji edukacyjnej „Gazety Wyborczej”, portalu Gazeta.pl i Centrum Edukacji Obywatelskiej pod patronatem prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego,
- certyfikat ISO:2001.
2007 – 2012
W roku 2007 konkurs na dyrektora szkoły wygrał pan Andrzej Zawadzki. Pracował w szkole jako dyrektor i nauczyciel pięć lat: od 1 września 2007 do 29 lipca 2012 roku. Swoją wysoką kulturą osobistą, taktem, cechami osobowościowymi wprowadził do naszej szkoły  atmosferę pracy opartą na serdeczności, życzliwości, wzajemnym szacunku. Dał się poznać jako człowiek  otwarty na ludzkie problemy, wyrozumiały, pełen ciepła, a jednocześnie skromności, połączonej ze stanowczością. Jego osobowość i zaangażowanie  wpłynęła na jakość pracy, a szkoła w ciągu tych pięciu lat zmieniła swoje oblicze na lepsze – przeszła prawdziwą  metamorfozę:                  
- oddano do użytku kompleks sportowo – rekreacyjny,
- wymieniono ogrodzenie terenu wokół szkoły,
- zakupiono specjalistyczny sprzęt służący  konserwacji i utrzymywaniu porządku terenu wokół szkoły (zamiatarka do chodników, odśnieżarka),
- utworzono plac zabaw dla dzieci sześcioletnich,
- wygospodarowano dodatkową salę gimnastyczną (adaptowaną po dawnej kotłowni),
- postawiono oddzielny budynek na sprzęt sportowy,
- przeprowadzono remont szkoły (malowanie ścian, wymiana drzwi),
- wymieniono chodnik przed wejściem głównym do szkoły, wzdłuż ulicy Radzymińskiej,
- zmodernizowano wszystkie sale lekcyjne (wymiana mebli  na estetycznei przystosowane do potrzeb uczniów,  wyposażenie niektórych sal lekcyjnych w tablice interaktywne, sprzęt multimedialny),
-  wyposażono właściwie gabinety specjalistyczne (pedagoga, psychologa, terapii pedagogicznej, logopedy),
-  wydzielono i wyposażono pokój cichej pracy dla nauczycieli,
-  właściwe wyposażono pokój nauczycielski (indywidualne szafki dla nauczycieli, kącik wypoczynkowy),
-  wyposażono w meble i sprzęt gabinety dyrektora i zastępców dyrektora,
-  zakupiono mobilną pracownię przedmiotową (25 notebooków dla uczniów klas I – III),
- przystosowano placówkę do przyjęcia dzieci 5- i 6- letnich ( wydzielony zamknięty korytarz, kolorowe funkcjonalne sale z kącikami zabaw i dywanami, przystosowana do potrzeb tych dzieci łazienka, wydzielona dla 5- i 6- latków świetlica),
- zakupiono sprzęt sportowy wykorzystywany w pracy dydaktyczno – wychowawczej,
- wydzielono i zorganizowano pokój kierownika gospodarczego,
- założono w niektórych oknach folie odblaskowe,
- zmodernizowano gabinet profilaktyki i pomocy przedlekarskiej,
- zmodernizowano i doposażono kuchnię i stołówkę szkolną.
Zostały podjęte wówczas różnorodne działania,  w tym realizacja:
- 4 projektów językowych,
- projektów w ramach WIE („Bohaterowie zaczarowanego świata baśni i bajek”, „Z muzyką za pan brat”),
- projektów z EFS: „Indywidualizacja procesu nauczania i wychowania uczniów klas I-III szkół podstawowych”, „Nauczyciel doskonały - jakość podstawą sukcesu) realizowanego w ramach współpracy z Uczelnią Warszawską,
- projektów: „Zaprzyjaźnij się ze szkołą” / „Pięciolatek u progu szkoły”,
- organizowanie konkursów:
- na szczeblu dzielnicowym (Olimpiada Języka Angielskiego dla klas II – III, Konkursu Wiedzy Zintegrowanej dla klas III „Już to wiem”, „Na szkle malowane”, „Bajka rodzinna),
- na szczeblu warszawskim – Olimpiada Języka Angielskiego dla klas IV – VI.

Szkoła obecnie

Pan Andrzej Zawadzki był empatycznym człowiekiem, taktownym i wyrozumiałym dyrektorem, a kierowana przez Niego, nasza szkoła, była postrzegana jako nowoczesna, innowacyjna, bezpieczna i przyjazna. Pan dyrektor Andrzej Zawadzki w dniu 12 lipca 2012 roku wygrał konkurs na stanowisko dyrektora szkoły i podczas drugiej kadencji zamierzał wdrażać projekty dotyczące rozwoju naszej placówki. Niestety wszystko uległo zmianie. Dnia 29 lipca 2012 roku Pan Dyrektor zmarł nagle w wieku 54 lat i szkoła musiała zmierzyć się z jakże trudnym wyzwaniem i odnaleźć się w nowej sytuacji.

2012/2013
Od 30 lipca 2012 roku obowiązki dyrektora szkoły pełni pani Zofia Rostek.
W bieżącym roku 2012/ 2013 realizujemy wiele projektów, w tym projekty:
- „Europe in stories” – międzynarodowy projekt „Puppet Exchange& rdquo;,
- współpraca ze szkołą Whitfield School z USA (nad  projektami pracują nauczyciele języka angielskiego pod kierunkiem pani Mai Olender),
- projekt „WARS I SAWA” - wspierający uczniów uzdolnionych, którego szkolnym koordynatorem jest pani Małgorzata Wąsowicz,
- „Szkoła przyjazna uczniom z dysleksją” - projekt, którego koordynatorem jest pani Maria Bartold,
- „Śladami hymnu państwowego” - projekt realizują wspólnie z nauczycielami szkół Targówka pani Izabela Pyśk i pani Anetta Seroczyńska,
- „Indywidualizacja procesu nauczania i wychowania uczniów klas I-III szkół podstawowych” – projekt realizowany z EFS,
- „Nauczyciel doskonały – jakość podstawą sukcesu” – projekt realizowany a EFS.

Nadal dbamy, aby każdy uczeń czuł się w naszej szkole bezpiecznie, by mógł rozwijać swoje pasje i zainteresowania. Zależy nam na indywidualizacji nauczania oraz na efektywnej pracy, która przyniesie satysfakcję nam nauczycielom, naszym uczniom i ich rodzicom. Chcemy być szkołą nowoczesną na miarę XXI wieku, bo tylko wtedy będziemy spokojni o los naszych absolwentów, którzy muszą umieć żyć w dzisiejszych trudnych czasach, czasach komputerów, tabletów, w czasach Internetu. Otwarci na nowości nie zamykamy się na przeszłość i przyszłość, bo „Aby być Polakiem teraz, trzeba pamiętać o tym, co było wczoraj… i myśleć mądrze o tym, co będzie kiedyś …”

W/g monografii p. H. Kalinowskiej (uzupełnionej przez p. T. Gościniak, p. I. Pyśk)
 2013/2014

W tym roku szkolnym stanowisko dyrektora szkoły objęła, po wygranym konkursie, pani Zofia Rostek. Rozpoczynając swoją pięcioletnią kadencję stanęła przed nowymi wyzwaniami. Od samego początku dała się poznać jako wymagający, ale jednocześnie sprawiedliwy i rzeczowy dyrektor, który potrafi kierować powierzoną mu placówką.W szkole zaszły ogromne zmiany organizacyjne i strukturalne:
- przeprowadzono modernizację klas, 
- zaadaptowano pomieszczenia w budynku przy ulicy Rozwadowskiej do potrzeb dzieci sześcioletnich oraz wyposażono je w nowe meble i pomoce edukacyjne dla dwóch oddziałów przedszkolnych,
- w części budynku szkoły stary parkiet wymieniono na wykładzinę,
- założono dodatkowe drzwi zamykające korytarze,     
- wyremontowano świetlicę i stołówkę,    
- zmodernizowano i wygłuszono gabinety terapii pedagogicznej i logopedyczny, 
- pomieszczenie sekretariatu wyremontowano i wyposażono w nowe i funkcjonalne meble (modernizacja sekretariatu pozwoliła na uzyskanie dodatkowego pomieszczeniado pracy nauczycieli z uczniami), 
- zmiany objęły również pracownię informatyczną, a nowe stanowiska z nowymi  komputerami sprawiły ogromną radość nie tylko uczniom, ale także nauczycielom przedmiotu,                                               
- zaczęliśmy pracę z dziennikiem elektronicznym, co wpłynęło korzystnie na wzajemne relacje z rodzicami, a jednocześnie umożliwiło większą kontrolę nad dziećmi.    
Z tego powodu konieczne było zakupienie 2 komputerów i 2 laptopów, a 10 sztuk używanych szkoła otrzymała bezpłatnie od rodziców ucznia klasy 3e.Do sal lekcyjnych zakupiono 5 tablic interaktywnych i projektorów, z czego  2 zestawy zakupiła Rada Rodziców. W czasie wakacji przeprowadzono odwodnienie budynku oraz remont sali gimnastycznej.
Szkoła musiała zmierzyć się z nowymi wyzwaniami także na polu edukacyjnym. W trosce o dobro uczniów podjęto wiele zadań, które wyznaczyły drogę nowoczesnej formie kształcenia. Realizowano wiele programów własnych takich jak: 
- Wychowanie przez muzykę – rozwój muzycznej aktywności i twórczości dziecięcej według C. Orffa,
- Program zajęć logopedycznych dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym – Profilaktyka Diagnoza Terapia zaburzeń mowy,
- Przyjaciel Ziemi,
- Edukacja czytelnicza i medialna dla klas 4 -6 – moduł biblioteczny,
- W kręgu małej i wielkiej Ojczyzny. 
Wdrożono kilka projektów i programów edukacyjnych:
- Dawne zawody, ginące umiejętności,
- Dotknij przeszłości, czyli śladami legend i nie tylko … w ramach WIE (projekt ten będzie realizowany w kolejnym roku szkolnym),
- Szkoła przyjazna uczniom z dysleksją – i tu otrzymaliśmy certyfikat z wyróżnieniem oraz program Wars i Sawa grają w szachy.
Kontynuowano projekty językowe:   
- Europe in stories,
- Comenius.                                                                                                                 
Ponadto realizowano cztery projekty dotyczące bezpieczeństwa oraz projekt realizowany w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki „Nauczyciel doskonały – jakość podstawą sukcesu”.
W realizacji zamierzonych działań pomogło wsparcie Rady Rodziców, która z ogromnym zaangażowaniem wspierała naszą pracę i aktywnie uczestniczyła w życiu placówki.
Oprócz wcześniej wspomnianych / wymienionych zakupów na rzecz szkoły, sfinansowała także między innymi: zabawę andrzejkową, bal karnawałowy, zakup nagród książkowych  dla uczniów na koniec roku szkolnego, stojaków na rowery oraz rolet okiennych. Dofinansowała wielu uczniom wyjazdy na wycieczki klasowe i zielone szkoły.
Wszystkie podjęte działania miały ma celu podniesienie jakości pracy szkoły i dobro nas wszystkich, czyli całej społeczności, dały też moc satysfakcji nauczycielom oraz uczniom i ich rodzicom.                           
Nasi uczniowie zdobywali czołowe miejsca w konkursach wiedzy i tematycznych oraz zawodach sportowych. Kolejny raz z rzędu naszej uczennicy przyznano zaszczytny tytuł „Orzeł Targówka”, który jest nagrodą Burmistrza za wybitne wyniki w nauce, prezentowaną postawę oraz udział w życiu społecznym szkoły i dzielnicy.  

Wszyscy to wiemy, że dzisiejszy świat stawia przed nami coraz to nowe wyzwania, dlatego każda szkoła musi sprostać tym wymaganiom. Nasza także. My już znaleźliśmy swoją drogę do sukcesu i będziemy nią kroczyć, wybierając to, co dla nas najlepsze…
2014/2015

W  tym roku szkolnym obchodziliśmy okrągły Jubileusz – 100 lat istnienia naszej placówki. Była to niezwykle ważna uroczystość, nie tylko dla nas, ale dla wszystkich mieszkańców Zacisza, związanych ze szkolnym środowiskiem.  Okazało się, że jesteśmy nie tylko jedną z najstarszych szkół  po prawej stronie Wisły, ale jednocześnie  szkołą bogatą w tradycje i otwartą na nowoczesność.  Jubileusz pozwolił Nam na poznanie naszej dzielnicy, a przy okazji naszego miasta. Scenariusz obchodów opracowano w taki sposób, aby każdy czuł się warszawianinem. Krótka prezentacja związana z dziejami szkoły pokazała nas w Elsnerowie, a także na Zaciszu. Mogliśmy zobaczyć,  jak osiemdziesiąta czwarta  wrastała przez 100 lat w historię Warszawy, a także Targówka jako  naszej  dzielnicy. Piosenki, które dodawały wyrazu artystycznego uroczystości ,jednocześnie nawiązywały do przeszłości stolicy. Wszak ,,Polonez warszawski ”to utwór, w który została wpisana historia związana z rozwojem naszego miasta. Na Jubileuszu  nie zabrakło władz dzielnicy, a także nauczycieli –emerytów oraz znanych absolwentów. Uroczystość wymagała ogromnego zaangażowania wszystkich: nauczycieli, uczniów i rodziców. Pokazała nasze tradycje, a także teraźniejszość i przyszłość. Przecież szkoła jest i będzie nadal przez kolejne lata przy znanej w Warszawie ulicy Radzymińskiej 227.  A dla nas Jubileusz był o tyle ważny, że mogliśmy pokazać naszą placówkę na przestrzeni 100 lat i zobaczyć jaką ogromną zmianę przeszła. Do dzisiejszego dnia na korytarzach wiszą zdjęcia przedstawiające szkołę   dawniej i dziś   oraz prezentujące nasze  sukcesy i osiągnięcia, na które pracowaliśmy my i nasi poprzednicy. Niezwykłe wrażenia zostały po części artystycznej. Na scenie prezentował się zespół taneczny, zespół instrumentalny, zespół artystyczny ZNAK oraz chór, który powstał właściwie z okazji Jubileuszu, a jego skład tworzyli uczniowie, absolwenci , rodzice i nauczyciele, jednym słowem wszyscy związani z osiemdziesiątą czwartą  bez względu na wiek, stanowisko czy wykształcenie. Po uroczystości zostały cudowne wspomnienia, a my przystąpiliśmy do codziennej pracy. W bieżącym roku szkolnym podjęliśmy wiele działań: kontynuowaliśmy realizację projektów edukacyjnych: ,,Kulturalna Warszawa inspiracją dla dzieci’’ , ,, Dotknij przeszłości Warszawy… śladami legend Artura Oppmana i nie tylko” oraz  programu ,,Wars i Sawa”, pracowaliśmy nad projektami:,, Bezpieczny Puchatek”, ,, Przyjaciele Zuppiego”,  ,,Cała Polska czyta dzieciom”,  ,,Wiesz, co jesz”, ,, Szkoła z klasą 2.0”. Realizowaliśmy program: ,,Global Scholaris” oraz dwa projekty językowe:,, Międzynarodowy Projekt Wymiany Ozdób Choinkowych” i  ,,Let’s talk about”. Dwie klasy 5b i 5d  zaczęły realizować nowy projekt edukacyjny:,, Szlakiem siedzib władz państwowych w dawnej i dzisiejszej Warszawie, czyli przeszłość i teraźniejszość”, którego zakończenie jest przewidziane na przyszły rok szkolny. Wszystkie podejmowane zadania miały na celu podniesienie jakości pracy naszej szkoły, wzbogacenie oferty edukacyjnej, a co najważniejsze rozwijały zdolności uczniów, którzy bardzo chętnie włączali się we wszystkie podejmowane zadania. Mogliśmy też poszczycić się wieloma sukcesami naszych wychowanków i to na różnych szczeblach od gminnych do ogólnopolskich. Powoli zaczęliśmy wdrażać pracę z e- dziennikiem oraz modernizować naszą szkołę tak, aby stawała się placówką nowoczesną, bezpieczną i przyjazną każdemu. Sale lekcyjne zostały  wyposażone, w tablice multimedialne, nowe meble oraz w brakujące, nowe, niezwykle potrzebne   pomoce naukowe. Aby rozwiązać problem związany z trudnościami lokalowymi wynajęto i przystosowano do potrzeb klas młodszych sale mieszczące się przy kościele Świętej Rodziny – ulica Rozwadowska 9. W ten sposób mogliśmy komfortowo rozłożyć pracę  na dwie zmiany w naszym szkolnym budynku. Cały miniony rok pokazał, że potrafimy pracować zgodnie z nowymi oczekiwaniami, zgodnie z nowoczesnymi trendami,  tak bardzo widocznymi w dzisiejszej polskiej edukacji, która powoli małymi kroczkami wkracza do Europy.  Otwarci na nowoczesność pokazaliśmy, że dla nas  w tym wszystkim, co wokół się dzieje , najważniejszy jest uczeń, który od nas nauczycieli oczekuje wiedzy, wsparcia, pomocy, ciepła i poczucia bezpieczeństwa.

 

2015/2016


W bieżącym roku szkolnym zgodnie z reformą MEN do klasy pierwszej zaczęły uczęszczać dzieci sześcioletnie. Nasza szkoła przyjęła nowych uczniów z ogromną radością. Dla najmłodszych przygotowaliśmy nie tylko atrakcyjną propozycję zajęć, ale również nowy budynek mieszczący się przy ulicy Topazowej 26. Wynajęcie dodatkowych pomieszczeń, niedaleko głównej siedziby szkoły, było konieczne, podyktowane głównie troską o dzieci, by bezpiecznie i w komfortowych warunkach mogły spędzać czas przeznaczony na naukę i zabawę w gronie rówieśników. Staliśmy się placówką z dwiema szkołami filialnymi mieszczącymi się przy ulicy Topazowej 26 i Rozwadowskiej 9/11. Dzięki temu w głównym budynku szkoły nauka odbywała się bez większych trudności tylko na dwie zamiany. Nasza praca skupiona była wokół zagadnień dotyczących wzmocnienia bezpieczeństwa dzieci i młodzieży, podniesienia jakości kształcenia, a także nad realizacją wielu programów takich jak: Wars i Sawa oraz Wars i Sawa grają w szachy- Warszawski Program Wspierania Uzdolnionych, Wiem, co jem, Mleko z klasą, Owoce i warzywa w szkole, Bezpieczny Puchatek, Przyjaciel Zippiego, Cała Polska czyta dzieciom, Szkoła przyjazna uczniom z dysleksją, Szkoła z klasą 2.0, Międzynarodowy Program „Global Scholars”, „Kuźnia Talentów”- cykl spotkań ze sztuką oraz dwóch autorskich projektów w ramach Warszawskich Inicjatyw Edukacyjnych: „Klasy, chłopak, sznurek wzbudzamy misję dawnych podwórek” i „My o Nim…podążamy śladami naszego patrona Waleriana Łukasińskiego” w zawiązku z 230 Rocznicą Urodzin męczennika i bohatera narodowego, człowieka zapisanego na trwałe w historię naszej szkoły. Kontynuowaliśmy pracę w programie Varsavianistyczna Szkoła i w „Możemy więcej”. W szkole prężnie działały koła zainteresowań skupiające uczniów chcących doskonalić swoje pasje i umiejętności. Szczególnym zainteresowaniem cieszyły się szachy i zajęcia artystyczne grupy ZNAK. Uczniowie chętnie korzystali z zajęć matematycznych, polonistycznych, historycznych, plastycznych. Mogliśmy poszczycić się sukcesami sportowymi; SKS działał sprawnie i skutecznie. Byliśmy widoczni na terenie gminy. Włączyliśmy się w obchody 100-lecia przyłączenia Targówka do Warszawy, biorąc udział w Turnieju Wypowiedzi Satyrycznej o LAUR WIECHA, który został zorganizowany w bieżącym roku po raz pierwszy przez Teatr Rampa. Chętnie integrowaliśmy się ze środowiskiem lokalnym; rodzice chętnie odwiedzali szkołę, uczestnicząc w wielu uroczystościach i imprezach. Piknik Rodzinny był jak zwykle okazją do wspólnego spotkania i zabawy. W bieżącym roku szkolnym nie zabrakło pomysłów na dalszą modernizację placówki. Ozdobiono korytarze, przeprowadzono remont stołówki, wyposażono w potrzebny sprzęt komputerowy gabinety wicedyrektorów oraz pokój cichej pracy nauczycieli. Dokupiono pomoce naukowe i tablice multimedialne do poszczególnych pracowni przedmiotowych. Jednak największą inwestycję przeprowadzono podczas wakacji. Szkoła została odnowiona z zewnątrz. Nowa elewacja budynku była bardzo potrzebna. Pani dyrektor Zofia Rostek od dawna zabiegała o sfinalizowanie projektu remontu i bardzo skutecznie doprowadziła do szczęśliwego finału. Prace rozpoczęto już w czerwcu, dlatego musieliśmy zrezygnować z akcji ,, Lato w mieście”, w której braliśmy zawsze czynny udział, zapewniając tym samym wakacyjny wypoczynek wszystkim pozostającym w Warszawie. Cały bieżący rok szkolny pozwolił na realizację zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych. Upłynął w atmosferze szacunku, lojalności i zrozumienia. Mogliśmy cieszyć się sukcesami, jednocześnie optymistycznie patrzeć w przyszłość, która stawia przed nami nowe zadania, oczekując tym samym ich realizacji. Jako szkoła chętnie podejmujemy nowe wyzwania, licząc na zaangażowanie wszystkich: nauczycieli, uczniów i rodziców. Nasze wspólne dobro to właściwa droga w przyszłą edukację.

Zredagowała, Izabela Pyśk